Аіаіѕаі—: 1 Аі¬аі‚аі—аіѕаі°аі¦ Аі¤аіџаіќаіџаі†аіїаііаіќаііаіїаі°аіѓаіµ Аі№аііаіёаіїаі¦ Аі…аіёаіќаіёаі¦ Аі¬аі†аііаі†аіїаі‡аіёаіѓ ? | Shri Shivakumara Swamiji | Kannada Pravachana
ನಡೆದಾಡುವ ದೇವರು ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ ಸಿದ್ದಗಂಗಾ ಶ್ರೀಗಳ ಪ್ರವಚನಗಳು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿರದೆ, ಜೀವನದ ಆಳವಾದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಈ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರವಚನದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ಅಹಂಕಾರ, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ನಶ್ವರತೆಯನ್ನು ಒಂದು ಮಾರ್ಮಿಕ ಉದಾಹರಣೆಯ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರವಚನದ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶಗಳು:
ಶಿವಕುಮಾರ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು ಸದಾ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದ 'ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ' ಮತ್ತು 'ದಾಸೋಹ' ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೇ ಇಲ್ಲಿನ ಸಾರ. ಹಳಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಎಸೆಯುವ ಬದಲು, ತಾಜಾ ಸದ್ಗುಣಗಳೆಂಬ ಅನ್ನವನ್ನು ಹಂಚುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಬದುಕು. ಬಂಗಾರದ ತಟ್ಟೆಯ ಹಪಾಹಪಿಗೆ ಬೀಳದೆ, ಇರುವ ಅನ್ನವನ್ನು (ಜೀವನವನ್ನು) ಪವಿತ್ರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ.
"ಪಾತ್ರೆ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಪದಾರ್ಥ ಮುಖ್ಯ" ಎನ್ನುವಂತೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಕುಲ, ಜಾತಿ ಅಥವಾ ಸಂಪತ್ತಿಗಿಂತ ಆತನ ಗುಣ ಮತ್ತು ನಡತೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು. ಈ ಪ್ರವಚನವು ನಮಗೆ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವಿನಯದಿಂದ ಬದುಕಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.
ನಮ್ಮ ದೇಹ ಅಥವಾ ನಾವು ವಾಸಿಸುವ ಪರಿಸರ ಎಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಗಳು (ಅನ್ನ) ಶುದ್ಧವಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಹಂಕಾರದ ಬಂಗಾರದ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಳಸಿದ ಅನ್ನದಂತೆ, ಸಂಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಯಾರಿಗೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಶ್ರೀಗಳ ಕಿವಿಮಾತು.
ಶ್ರೀಗಳು ಇಲ್ಲಿ 'ಬಂಗಾರದ ತಟ್ಟೆ'ಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯನ ಬಾಹ್ಯ ವೈಭವ, ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವ 'ಹಳಸಿದ ಅನ್ನ'ವು ಮನುಷ್ಯನ ದುರ್ಗುಣಗಳು ಅಥವಾ ಸದ್ಗುಣವಿಲ್ಲದ ಬದುಕನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ತಟ್ಟೆ ಎಷ್ಟೇ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಬಂಗಾರದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಅನ್ನ ಹಳಸಿಹೋಗಿದ್ದರೆ ಆ ತಟ್ಟೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಗೌರವ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಈ ಬರಹವು ಪರಮಪೂಜ್ಯ (ಸಿದ್ದಗಂಗಾ ಶ್ರೀಗಳು) ದಿವ್ಯವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದ ಒಂದು ಮೌಲ್ಯಯುತ ಪ್ರವಚನದ ಸಾರಾಂಶವಾಗಿದೆ.
ಶ್ರೀಗಳ ಈ ಅಮೃತವಾಣಿಯು ಇಂದಿನ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿದ್ದು, ಅಂತರಂಗದ ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯಾಗಿದೆ.
ಈ ಪ್ರವಚನದ ಅಥವಾ ಶ್ರೀಗಳ ಜೀವನದ ಇತರ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಿ ಕಥೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಬೇಕೆ?
