Darixiram Ata | Ataya Aid Seir

Deyirdin: "Böyü sən, dayağım olarsan",İndi boyun yetir, sən yoxsan, Ata.Dünyanın yükünü tək daşıyıram,Çiynimdə ağır bir qəm yoxsan, Ata.

"Darıxıram" sözü bəlkə də azdır,Sənli xatirələr bir bütöv yazdır.Dualarım sənlə, ruhun şad olsun,Məkanın cənnətdə, yerin nur olsun.

Gözüm hər tərəfdə səni axtarır,Xəyalın qarşımda durur, boylanır.Sənsiz bu otağın şamı da sönüb,Hər künc-bucağında adın səslənir. Ataya Aid Seir Darixiram Ata

Axşamın alaqaranlığı otağa çökəndə, Kənan pəncərənin önündə dayanıb bayırdakı yağışa baxırdı. Hər dəfə yağış yağanda atasının ona: "Yağış bərəkətdir, oğul, torpaq doyur ki, bizə ruzi versin," — dediyini xatırlayırdı. İndi isə o səsdən geriyə yalnız divardakı köhnə şəkildəki gülüş və qəlbindəki sızlayan bir həsrət qalmışdı.

Kənan masanın üzərinə qoyduğu köhnə dəftəri açdı. Atasının vaxtilə ona yazdığı qeydlərə baxdı. Bir yerdə belə yazılmışdı: "Çətinliyə düşəndə göylərə bax, ruhum sənə hər zaman bir işıq göndərəcək." Kənan masanın üzərinə qoyduğu köhnə dəftəri açdı

Həmin gecə Kənanın ən ağır günlərindən biri idi. İşləri yolunda getmir, özünü tənha və gücsüz hiss edirdi. Qəfil masanın küncündə atasının illər öncə ona hədiyyə etdiyi saatın zəngi çaldı. Bu saat çoxdan işləmirdi, amma sanki bir anlıq canlanmışdı. Kənan gülümsədi. O an anladı ki, atası fiziki olaraq yanında olmasa da, onun nəsihətləri, verdiyi sevgi və duaları hər zaman onun ən böyük dayağı olacaq.

Bu şeirin və ya hekayənin və ya daha uzun bir mətn istəyirsən? Göz yaşlarını silib

Göz yaşlarını silib, dəftərə bir cümlə yazdı: "Darıxıram, Ata, amma sənin mənə öyrətdiyin kimi güclü qalmağa davam edirəm."