Wtedy wydarzało się to, co w Singapurze jest niemal pewne. Jeden z kierowców ze środka stawki przeszarżował w trzecim sektorze i uderzył w barierę. Na tor wyjechał samochód bezpieczeństwa.
W boksie ekipy Scuderia Rosso panowała absolutna cisza. Mechanicy w skupieniu obserwowali monitory. Na pole position stał ich faworyt, młody i niezwykle utalentowany Leo Rossi. Tuż obok niego, w rzędzie startowym, czaił się jego największy rywal – doświadczony, kalkulujący każdy ruch Marcus Vance z zespołu Black Arrow. F1 Singapur GP: WyЕ›cig
Na trzydziestym okrążeniu inżynier wyścigowy Leo odezwał się przez radio. Głos miał spokojny, ale stanowczy. "Leo, Marcus zjechał po świeże opony. Musimy podkręcić tempo. To jest twój moment. Wyciśnij wszystko z tych opon." Wtedy wydarzało się to, co w Singapurze jest niemal pewne
Dwa okrążenia później Włoch zjechał do alei serwisowej. Mechanicy Scuderii wykonali perfekcyjną pracę – postój trwał zaledwie 2.2 sekundy. Gdy Leo wyjeżdżał z boksu, kątem oka dostrzegł czarno-zielony bolid Marcusa Vance'a. Maszyny zrównały się na wyjeździe z pit lane. Walka koło w koło trwała przez trzy kolejne zakręty, ale to Rossi, mając wewnętrzną stronę toru, utrzymał prowadzenie. W boksie ekipy Scuderia Rosso panowała absolutna cisza
Gdy zgasło pięć czerwonych świateł, ryk silników rozerwał nocne powietrze. Rossi ruszył idealnie, natychmiast ścinając tor jazdy, aby zablokować agresywnie napierającego Vance'a. Pierwszy zakręt przetrwali bez kontaktu, ale walka dopiero się rozpoczynała.
Gdy samochód bezpieczeństwa zjechał, Leo perfekcyjnie wyczuł moment restartu. Utrzymał bezpieczny dystans i nie pozwolił rywalowi na atak z wykorzystaniem systemu DRS na prostej Raffles Boulevard. Przez ostatnie kilometry obaj kierowcy jechali na absolutnym limicie, ocierając się o bandy i krzesząc snopy iskier z podłóg bolidów.
Rozgrzany asfalt ulicznego toru Marina Bay pulsował w rytmie ryczących silników V6. Singapur witał kierowców morderczą wilgotnością i oślepiającym blaskiem tysięcy lamp.