Elif titreyen ellerini raflarda gezdirdi. Sırtında "Müzisyen Elif" yazan kalın bir cilde dokundu. Kitabı açtığı anda kendini binlerce kişinin adını haykırdığı devasa bir konser sahnesinde buldu. Spot ışıkları gözünü alıyordu. Evet, lisede müziği bırakmasaydı sahip olacağı hayat tam olarak buydu. Ama kulise geçtiğinde hissettiği şey büyük bir yalnızlıktı. Alkışlar dindiğinde etrafında güvenebileceği tek bir insan bile yoktu.
Böylece Elif onlarca farklı hayatı tek tek ziyaret etti. Çok zengin oldu, dünyayı gezdi, bambaşka insanlarla evlendi. Her seferinde mükemmel hayatı arıyordu ama her yaşamın kendine has başka bir karanlığı, başka bir hüznü vardı. Kusursuz bir hayat yoktu. Gece YarД±sД± KГјtГјphanesi Oku
Gözlerini tekrar kapattı ve fısıldadı: "Ben kendi kitabımı kendim yazmak istiyorum." Elif titreyen ellerini raflarda gezdirdi
Kütüphaneci masasında oturan yaşlı kadın gülümseyerek ona baktı. "Hoş geldin Elif," dedi sesi rüzgar gibi fısıldayarak. "Buradaki her kitap senin başka bir versiyonun. Seçtiğin yolların seni nereye götüreceğini merak etmiyor muydun? Şimdi hepsini okuma ve hatta yaşama şansına sahipsin." Spot ışıkları gözünü alıyordu
Gözlerini kapatıp kütüphaneye geri döndü. Bu kez daha ince bir kitaba uzandı: "Kasabada Yaşayan Elif". Kitaba adım atar atmaz kendini deniz kenarında küçük, huzurlu bir kafede çalışırken buldu. Sabahları martı sesleriyle uyanıyor, sakin bir hayat sürüyordu. Ancak bu sefer de içindeki o büyük potansiyeli gerçekleştirememiş olmanın verdiği hafif ama amansız bir pişmanlık sızısı hissetti.
Yazılan bu hikayeyi yoksa üzerinde değişiklik yapmak istediğiniz noktalar var mı?