Oto szkic wpisu na bloga, który analizuje zjawisko (często kojarzonego z ruchem Extinction Rebellion) w kontekście metafory bumerangu. Marsz WDÓW: Czy tak działa BUMERANG?
Dlaczego w kontekście tych marszów warto mówić o bumerangu? W psychologii społecznej i ekologii „efekt bumerangu” można rozumieć dwutorowo:
Marsz Wdów nie jest typowym protestem z transparentami. To manifestacja emocji: rozpaczy, błagania i otwartości serc.
To, co robimy środowisku (emisje, zanieczyszczenia), wraca do nas w postaci ekstremalnych zjawisk pogodowych, susz i powodzi. To dosłowny bumerang – rzucony w naturę, uderza w rzucającego.
Uczestnicy marszu, z twarzami pomalowanymi na biało i w krwistoczerwonych szatach, symbolizują „krew wszystkich istot”, które giną w wyniku zmian klimatycznych i eksploatacji planety. Ich milczenie to głos tych, którzy sami go nie mają – przyszłych pokoleń oraz wymierającej fauny i flory.
Zatrzymują ruch, milczą, a ich intensywnie czerwone stroje odcinają się od szarości miejskiego betonu. (znany również jako Red Rebel Brigade ) to jeden z najbardziej uderzających wizualnie performance'ów aktywistycznych naszych czasów. Ale czy to tylko teatr uliczny, czy może mechanizm, który – niczym bumerang – rzuca nam w twarz konsekwencje naszych własnych działań? Czym jest Marsz Wdów?
